Auselet, auselon

Auselet, auselon,
Qu'as la pluma daurada
Si'n hasè bon d’aimar,
La joena maridada.

B’at sabes tu galant
Set ans l'as cortisada.
Au cap d'aqueths Sèt ans,
La n'as abandonada.

Lo son pair, la soa mair
Dehòra l'an botada.
Los sons cosins germans
La se n'an retirada.

Que l'an hèit ua maison
Tot’ de pèira talhada.
Que non i rentra lo vent,
Lo vent ni la gelada.

Sinon lo son amic
Per ua pòrta faussada
« Amic, lo bon amic,
Per tu que soi aimada. »

----------------------

Petit oiseau,
Tu as la plume dorée
Qu'il faisait bon d’aimer,
La jeune mariée.

Tu le sais bien, toi, galant
Tu l'as courtisée sept ans.
Au bout de ces sept ans,
Tu l'as abandonnée.

Son père, sa mère
L'ont mise dehors
Ses cousins germains
L'ont recueillie.

Ils lui ont fait une maison
Toute de pierre taillée.
Le vent n'y entre pas,
Lo vent ni la gelée.

Sinon son ami
Par une porte faussée.
« Ami, le bon ami,
Par toi je suis aimée. »

Fermer