Arron d'aimar


Arron d’aimar, quauque côps que sauneji
A mars-granas de nèu, e aus navius negats,
Aus arrisers gaujos, au dia qui punteja
Au dessus d’un camin qui non s’acaba pas.

Répic :
Que t’aimi
Pr’amor deu temps qui agaças,
Que t’aimi
Per la nèu e lo huec,
Que t’aimi
Caminaram amassas,
Que t’aimi
Per l’aiga o l’eslambrec.

La hiètra qu’ei obèrta, la lua qué’t bailina
E tu que vas dromir, ton cap s’ei amagat ;
Per delà lo plaser, la tendressa engalina,
Jo qu’espii ton côs, e’u gausi pas tocar.

Arron d’aimar, , quauque côp que sauneji
Que lo vent nos amiats capsùs los brums negrôs,
En un païs sens fin, on dab tu me passeji,
On lo monde e perdonan aus qui s’aiman, uros.

Fermer