Era novia

Los de Nadau


Coum un plumajon blanc
La novia se n'anava
Que nevava lou tranc
Sun camin d'ou passava.

La mair drin au darrèr
Pareishè tota trista
E lo pair que disè
« Que lo temps passa viste ».

Era, sola au devant,
Saunejava, hueitiva,
E lo sorélh galant
De lutz que la vestiva.

Devant sus uelhs charmants,
Dine à la fin deu monde,
Autorn deus sos vint ans
L'amor hasè la ronda.

Et lo vent deu ceu blu
Tota bruma acaçava
Non i avo nat escur
Ta d'era quan passava.

Coum un plumajon blanc
Qu'esto visté passada
E que deishè lo tranc
De har la soa nevada.

Fermer