L'arrose rouye

Alexis Arette-Lendresse

Que m’avetz dat l’aròsa roja
Que non ‘sloreish qu’a l’ora dera juentut,
E que’m digèc : « Lou cèu qu’at volhe,
E qu’auràs çò qui t’èi prometut »

Répic:
Ah ! Diu d’amor be son loenh aqueths dias
Perqué calèc que tant d’amorosia,
Que se’n trobesse en jo,
Que se’n trobesse en jo, l’amor

La flor que m’as tu auherida
Non ei encara qu’un tot chei boton
Tant ma passion tà tu es grana
Saberèi esperar-la tot au long

Devath’ra flor, punta acerada
Lo bròc d’amor que m’a traucat lou còr
E jo non soi, terribla espada
Plaga eternau pòt aubrí’s com aquò.

Era’rosa roja qu’ei fanada
Era juentut a gran pas que se’n va,
Mès ‘ra dolor qu’ei tostemps viva
E eth mié còr n’a podut desbrembar.

Fermer