Pastorejan

(Tradicionau)

Pastorejant au long d’aquera aigueta
Qu’èi rencontrat ua graciosa beutat
Qui s’esbatè, cantant ua cançoneta,
Ò quins vers doç, quins èrs melodiós !

Jo qu’au digoi “ Pastoreta gaujosa,
Lo còr, l’esprit, ton cant m’a tot ravit,
Vòs que dab tu, sus la verda pelosa,
Dab mon claron hasquiem drin d’alesion ? ”

Era e’m respon “ Pastor, ça-vietz de tira,
Empressem-nos, junhem nostas cançons,
Dab ton claror, ça-i acordar la lira,
Dens un concert au bèth hons deu desèrt. ”

Los doç accents de la nosta armonia
Qu’estèn cantats e mèma repetats,
Qu’avem jurat, lo còr plen d’alegria,
En cet bosquet de i tornar sovendet. (bis)

Fermer