La hèsta

(Nadau)


Qu'èi lissat la camisa,e los pantelons,
Nada vèsta, tà la hèsta,sonque taus orgulhós.
Que ns'èm trobats a quate dens la Dus Chivaus,
Hòu, Baptista, pisha viste, que vas har lo cincau.

Répic
E tot aquò que va plan,ce disè lo pinsan,
Si ne tornam pas au ser,que tornaram doman,
Si i a brut aus escalèrs, que vam tirar los solièrs,
Mès totun aquò que put, ce disè lo cocut.
E hestaires e pintaires sautan los dus pès en l'aire,
E cantaires e dançaires sautan los dus pès en cuu.

Lo sorelh qu'estarròca lo mort de set,
Que s'estanca, que s'estanca, a cada estanquet,
Har petar la cantèra, dinca l'arrauquèr,
Hòu, Baptista, pisha viste, ací qu'ei lo sequèr.

E las hemnas qui passan qu'an l'espiar lusent,
Damisèla, damisèla, ua nueit o tostemps,
Aqueths uelhs qui s'arrapan, tròp chic de temps,
Hòu, Baptista, pisha viste, qu'ei per Diu dejà luenh.

I a la prauba camisa, qui n'a pres un còp,
Autan chopa, com la sopa de Lostalòt,
Lo cap plen de musica, los pès fatigats,
Hòu, Baptista, pisha viste, lo cèu qu'ei estelat

Fermer