Deus trèits d’ua bruneta

(Cyprien Despourrins)

Deus trèits d’ua bruneta
Mon còr s’ei alebat ;
Sons uelhs e sa boqueta
Tots mons sens an charmat.
Sa gòrja clarejanta
Resplandeish com lo só,
Sa talha trionfanta
Que’m hè morir d’amor.

Despuish qui jo t’èi vista
Jo’n soi tot interdit ;
En tu, bèra Calista,
Son mon còr, mon esprit.
En tu be son fixadas
Mas riquessas, mos bens ;
En tu son acostadas
Mas jòias, mos plasers.

Ni las ròsas musquetas
Ni la flor deu bruishon,
N’an pas de tas popetas
L’esclat ni la blancor ;
Urosa la maneta
Qui un dia aurà l’aunor
De tirar l’esplingueta
Qui las tien en preson.

Ataù coum las flouretes
Poussen au mes d'abriù
Las Grâces gentilhètes
Qu'et seguin dab u hiù
Brillante coum l'aurire
Bère coum lou lugrà
plus charmante que Flore
Qui't pouyré resista?

Si tu n'ères estade
Dessus lou mount Ida
Quan la poume daurade
L'aùt cop s'y disputa
Per chic qui'tousse espiade
Lou gentilhet pastou
E la t'aùré baillade
Chens ha nade fabou.

Fermer