Adishatz

Lo purmer dia d’escòla, desvelhat tot docament,
Esbarrit en aqueth monde, hart de plors e de turments,
E après quauques annadas, cada setmana en pension,
Víver drin mei loenh de casa, descobrir d’autas faiçons.

Repic :
Adishatz, qu’ei a partir ! Tornarèi un bèth matin, amic !
Qu’ei açí qui cau fenir, shens nat brut, shens nat chepic.

Vint ans dejà lo bèth atge, sentiment de libertat,
Qu’èra lo temps de la hèsta, en cantant nosta amistat
Las pumèras amoretas, devath lo cèu estelat
En los uelhs d’ua gojata, qui non calè pas deishar.

Plan ganhar la sua vita, qu’ei sovent luenh deu païs
Lo tribalh deus joens adara que’us mia dinc a París
Alabetz tà las vacanças, que vienen passar l’estiu
Au còr d’un petit vilatge, airejat per noste arriu

Fermer