Au bòsc qu’ei la verdura

Au bòsc qu’ei la verdura
Deu beròi mes d’abriu
Lo rossinhòu que canta
La bèra ja’n ditz : « Adiu ! »

- Hè te’n ençà, beròja
Dab tu vòli parlar
Ua neit tota soleta
Dab tu vòli cochar.

- Non haràs, galant, cèrtas
D’aquò no’n cau parlar
Lo ser de las nocetas
Haram çò qui’ns plairà.

- Diu ! D’aqueras nocetas
Arribaràn bèthlèu !
Amia-las me, beròja
O vòi morí’m bèthlèu.

- Se’t mores, que’t morescas
Jo ne n’èi nat ahar
Me’n tornarèi tà casa
T’anar-me maridar.

Maridà’m jo me’n vòli
Dab un qui no’n sia estat
Be ne vau chic la palha
Quan ei sortit lo blat.

- Au Diu me dau, beròja !
A qué m’as comparat ?
A la palha batuda
Quan ei sortit lo blat.

E jo que t’acompari
A la flor deu rosèr
Quan lo sorelh la tòca
Tota que se’n des·hè.

Fletridas las arròsas
Floriràn los botons
Atau las joenas filhas
Auprès deus joens garçons

Fermer