Era sauta de banassa

(Nadau)
Tath ser qu’ei eth depart tà auta montanhada,
Las oelhas e eths pastors son contents de pujar,
Que saben dinc ath som i a tarribla camada,
Mès qui pòt arrestar l’ahida deth bestiar ?

De matin que seram aciu en som d’Aubisa,
Que tornaram trobar la maison d’Augustà,
Qu’ei plan bona maison, brembatz ve que’u ve disi,
Tostemps plan recebuts, qu’èm contents de tornar.

En som d’aqueth hamèu, non i a que brave monde,
Sèi pas si coneishetz la charmanta Marí,
Aquiu tà estar plan vist, cau pas aver vergonha,
Jamès non partiràs shens un veire de vin.

E drin mei endavant, la capana de Pièrra,
Juste abans de traucar eth pont de Barralèt,
I a oelhas en corrau, qu’i deu estar enqüèra,
Hè’nse drin endavant, i aurà cafè de hèit.

Après caló gahar aqueras arretòrtas,
E qu’arribèm en som en petit capanòt
E juste aquiu dessus, eth planèr d’Aigatòrta,
Per tots aceths entorns sembla estar un lanòt.

D’aquiu n’èra pas luenh era mea capana
Eths asos que gahèn aqueths petits sendèrs,
Sendèrs com i a pertot en totas las montanhas ?
Quan estem arribats n’i avè bon drin de hèit.

Si voletz tot saber, uei qu’ei sauta Banassa,
Montanha de Bedós, bèth drin beròi endret,
Esconuda ath bèth som de la valea d’Aspa,
Dus gigants que la guardan, l’Auda e eth Soperet.

Dus grans gigans de pèira, tots abilhats de roi,
Qui de tostemps s’espian com un par d’amorós

Fermer