A ! Malaja la bugada

A ! Malaja la bugada,
Qui’t ví téner suu tucòu !
De la permèra uelhada,
De tu pensèi vàder hòu.

Mon Diu, quant de gracietas,
Sus tons trèits jo vi lusir !
Lo qui pintra las mongetas,
Aus traçar se divertí.

Quant de còps a la barguèra,
Quant de còps au ton cledat,
No’m hès créder, mensongèra,
Que mons huecs t’avèn tocat !

Los ausèths planhèn mas penas
Los arrius que n’an plorat,
E capvath aquestas penas
Tot que’m pareish desolat.

Adiu dongas, pastoreta,
Ingrata, shens nada amor,
Non veiram plus sus l’erbeta,
Lo men tropèth dab lo ton.

Fermer