La-haut sus la montanha

(C. Despourrins)

La-haut sus la montanha,
Un pastor amorós
Sedut au pè d’un hau, banhat de plors
Sonjava au cambiament de sas amors.

Còr leugèr, còr voletge, disè l’infortunat,
La tendressa e l’amor qui jo t’èi dat
Son aquò los rebuts qu’èi meritat ?

Dempuish que tu frequentas la gents de condicion
Qu’as prés un tan haut vòl que ma maison
N’ei pro hauta entà tu d’un cabiron !

Tas òlhas dab las mias, no’s degnen mes melar,
Tons supèrbes motons despuish ençà,
Non s’apressan deus miés, qu’entà-us tumar.

De richessas me passi, d’amor, de qualitat,
Jo non sòi qu’un pastor, mès non n’i a nat
Qui ne’us surpassi, tots en amistat

Enqüèra que sii praube, dens mon petit estat
Qu’aimi mes mon berret tot espelat
Que non pas lo mes bèth chapèu bordat

Las richessas deu monde
Non hèn que dar turment
E lo mes bèth senhor dab son argent
Non vau pas lo pastor qui viu content.

Adiu, còr de tigressa,
Pastora shens amor,
Cambiar, be pòts cambiar de servidor,
Jamès no’n troberàs un tau com jo.

Fermer