Contempla, pastoreta

Contempla, pastoreta,
Las aulhas d’aci’nlà
Non se te’n vòn botjar d’estas coumetas
De tot lo dia de uei, no’n hès arren.

No’n hèi, certas, pas guaire !
Sustot en este moment
Tostemps d’aceth estrem corren com l’aire,
Non las pòdi virar james ençà.

Diga donc la mi’amiga,
Perqué m’as deslechat ?
Despuish l’an passat, chèra blondeta
Non l’as volí gardar dab jo ‘th bestiar.

Aquò son los de casa
Qui’m priban de vier ací,
Sus penas de morir, me’n an miaçada,
Se’n hasèi cercas l’amor, sustot dab vos.

Aquera gent maudita
Que’m priba de vier ací !...
Me’n anerèi en un desèrt fenir ma vita,
Si jo perdí mas amors, me fondr’en plors.

Quan passetz dab l’aulhada
Peth som d’aceth bosquet
Que’m haratz dab lo berret, bèra ambolada
Cantaratz bèth airolet, deths qui sabetz.

L’airolet qui jo sabi
Jo lo te vòi cantar
Vira, vira lo bestiar d’acera ombreta
Ath som d’aceth bosquet seram solets

Fermer