Hilhs de la ploja

(B.Boué, H.Larrouy)

Quan vien l’abòr en las nostas campanhas,
Un mau estranh gaha tot lo païs
Despuish la plana dinc a la montanha
Lou bòsc s’emplia com un gran honilh.

Lo caçador partit per la matiada,
Se’n va cap-baish, per lo còth de Rangon,
Shens poder véder l’ahoalh qui s’escapa
De palometas pleas de gaujor.

Repic :
Hilhs de la ploja, deu sorelh, de la tèrra
Vienguts en gran mistèri de la lua hilhòus ;
Au pè deus cassos, au miei de la heuguèra
Beròis e frèscs que vaden, los nostes camparòus.

Quan un valent torna de la cuelhuda,
Lo tistèth plen com un tonèth de vin,
Que fila dret, n’a pas besonh d’ajuda,
Sustot si passa tau com deu vesin !

Entà saber d’on vien aquera carga,
E drin tanben tà ahiscar lo gojat,
Lo vesin vien entà la taulejada,
Los uelhs tots flacs, com un gran ahamiat !

Après aver plan vueitat la padena,
Que’u hè : « totun, mès on los as trobats ? »
L’aute respon sens brica de vergonha :
« Praube de tu que m’at èi desbrombat ! »

Fermer