Lo gave

Lo vielh òmi espia au luenh
L’aigueta que cor doçament
Neishuda de la nèu de l’ivèrn
Que cad en cascada au primtemps

Lo vielh òmi seitat sus un banc
Pensa a las parets de glaç la-haut
Los dus uelhs neres cap aus crums
Pensa a çò qu’arriberà dab gran brut

Despuish dias, que plau, que plau a herrats
Despuish dias, l’aiga demora sus prat
Los soviers deth vielh òmi son pas mes clar
Pas degun lo gave n’estancarà

Despuish tostemps la sua bastida qu’ei aquiu
Jamei tocada per l’anada de l’arriu
Beròias casas au ras de l’aiga
Jamei poderan téner plan pausa.

E lo dia terrible, e lo dia terrible, e lo dia terrible arribè
E sobte l’aiga, e sobte l’aiga, l’aiga sobte gessè deth nevèrs
Arren hens la vath se des.héner non podό
Devath la lit de las aigas furiosas.

Alaveth lo vielh òmi se n’ei anat
Tots los soviers per eth garderà
Los autes jamei n’escotaràn
Après detz ans tots aquiu desbrombaràn.

Fermer