Maïtena


(A. Arette-Lendresse)

Qu’as portat de la tèrra basquesa,
Com l’ahida de tostemps dançar,
Mès sus tu los galants n’an pas presa,
Tant per tant qui-us dèishes apressar …
Autes còps quan corrí la montanha,
Que botavi cançons bot a bot,
Uei qu’èi sonque un nom qui m’acompanha,
Luenh de tu que’m tròbi luenh de tot …

arrèpic:
Adiu Maïténa, hens un nom totas las penas !
Adiu Maïténa, luenh de tu quin se’n cau anar ?
Adiu Maïténa, mas amors que son mas cadenas,
Tan lèu partit que volerí tornar : Adiu Maïténa !

Suu ton cap la nueit a grans’andadas,
Qu’a tressat los arrams de l’estiu,
E devath las perpèras baishadas,
Qu’as estelas qui son com un briu…
Qu’as lo tint de la pesca madura,
La color de l’ahraga suus pòts,
D’autes fruts qu’as tanben de segura,
E l’ahida tad eths que m’escòtz …

De segur si lo rei de Navarra,
T’avè vista a dançar com te vi,
Qu’averé cridat guèrra e batsarra,
Entà la glòri de’t conquesir…
Jo que soi shens espada e corona,
Mès s’agradavas lo men saunei,
En t’aimar com jamei ni persona,
Que serí mei urόs que lo rei !

L’amor, Maïténa, a tu sola que m’encadena,
L’amor, Maïtena, qu’ei tà tu qui’m hè caminar,
L’amor, Maïtena, que’m heré partir tota pena,
Tà tu jamei non poderèi bornar, l’amor Maïténa …
Adiu Maïténa …

Fermer