La plenta deu pastor

(J.-C. Coudouy, G. Sanchette)

En hommage à Jean-Claude COUDOUY

Aulhèrs de totas las contradas
Ça-vietz audir nostas dolors,
Qu’ei fenit a jamei, de véder tant d’aulhadas
Sus los nostes camins tots pingorlats de flors.

Au bèth miei deu primtemps, vriuleta berojina
Que deishavas lo loc, tau banèth saborós
Tu qu’i seràs tostemps, çò qui’m va mancar hèra
Qu’ei lo son tan plasent deus charmants tringuerons.

Auprès de tu ma mia, que’n plori de tristessa
Sovien’te d’aqueth temps, un còp secat l’arròs
Qu’enviavam lo Pigon, guardar las aulheretas
E tos dus suu gason, cantavam ua cançon.

Adara tot solet, capsus de la montanha
Cò qui’m turmenta mes, que las nostes amors
Qu’ei de saber que lèu, sus aquera pelosa
Non cherirei pas mei, los petits anherons.

Fermer