Adiishatz

(B. Boué)
Lo purmèr dia d’escòla , desvelhat tot doçament,
Esbarrit en aqueth monde, hart de plors e de turments,
E après quauques annadas, cade setmana en pension,
Vivèr drin mei luenh de casa, descobrir d’autes faiçons.

Repic :
Adishatz, qu’ei a partir !
Tornarèi, un bèth matin , amic !
Qu’ei ací qui cau fenir,
Shens nat brut, shens nat chepic.

Vint ans dejà lo bèth atge, sentiment de libertat,
Qu’èra lo temps de la hèsta, en cantan nosta amistat.
Las purmèras amoretas, devath lo cèu estelat,
En los uelhs d’ua gojata, qui non calè pas deishar.

Plan ganhar la sua vita, qu’ei sovent luenh deu país,
Lo tribalh deus joens adara, que’us a miat dinc a Paris.
Alavetz tà las vacanças, que vienen passar l’estiu
Au còr d’un petit vilatge, airejat per noste arriu.

Fermer