Qu'èi ua vinha au gran sorelh

Riches, puissants, òmis grandόs,
Princis e reies tostemps en guèrra,
Dab lo vòste òr etz donc urόs ?
Avetz la patz com jo sus tèrra ?

Qu’èi ua vinha au gran sorelh,
E de bèths camps per l’arribèra.
Au chai qu’èi vin deu nau, deu vielh,
Au soulèr hroment shens orbèra,
Qu’ei un casau de flors ondrat,
E dens ma maisoneta blanca,
Jòja, bonur, franca amistat :
Arren de tot aquò ne i manca !

Que n’i a bèth còp qu’an tròp d’argent
E qui l’estujan tant qui pòden ;
Eths qui cranhen las malas gents,
N’ei, jo, pas paur que m’encomòden !
Los escuts, que n’èi dus si cau,
Entaths amics dera necèra,
N’an qu’a trucar en men portau
Que’ns partatgeran la misèra !

Diu que’m balhè en sua bontat,
Quate gojats de bona tilha.
Lo riche en son ostau daurat
Que viu plan sovent shens familha.
Triste ei la bòrda shens tropèth,
Triste lo brenhon shens abelhas,
Triste la gàbia shens ausèth.
L’arbolet shens eslors ni huelhas.

Fermer