Quan jo n’èri amoroseta

Quan jo n’èri amoroseta d’aceth galant
Fresqueta n’èri com l’arròsa deu rosèr blanc.

Ara jo’n sòi descolorada no’n sèi perqué
Aceth galant qui tant m’aimava no’m ditz arren.

Galant, galant si tant m’aimavas com hès véder
Si non pòts pas viéner lo dia ça-i donc lo ser.

Lo galant n’a pas mancat l’òra, l’òra deu ser
Eth que se’n va trucar la pòrta : bèra bon ser.

Bon ser, bon ser, mas amoretas per un jamei
Jo que me’n vòi anar tà ‘Spanha no’m veiràs mei.

Galant, galant, si tant m’aimavas com hès semblant
Non parlarés d’anar tà ‘Spanha, non, d’aqueste an.

Si jo èi parlat d’anar tà ‘Spanha que j’anerèi
E tà las mias amoretas qu’escriverèi.

Quan eth esté suu pont d’Espanha possa un sospir
Diu de las mias amoretas si èran ací !

Si jo n’èri d’aceth vilatge, o deus environs
Harí sonar quauqua aubadeta tà mas amors

Fermer